(The Repetition of Oct 25, '07 12:17 PM Blog)
ตอนปิดเทอมกลัวมากว่าจะไม่มีอะไรทำ จะเบื่อ แต่ท้ายที่สุด ก็ตื่นเช้ามาแบบสดชื่น อาบน้ำแต่งตัว รุ้สึกใหม่ทุกๆเช้า วันๆนึง มันน่าค้นหา
แต่ตอนนี้เปิดเทอม งานท่วมหัว เอาตัวไม่รอด เด็ก MUIC ด้วยกันจะเข้าใจ ว่านรก เทอมละ 12 อาทิตย์เป็นอย่างไร
ตอนนี้ถึงจะสอบมิดเทอมเสร็จแล้วแต่ก็ยังมีงานอื่นๆมากมายรอคอยอยู่
อึดอัด
อยากทำอะไรที่อยากทำ เต็มที่ ไม่มีกังวล อยากท่องเที่ยว อยากอ่านหนังสือที่ไม่ใช่หนังสือเรียน อยากเจอเพื่อน อยากเจอพี่ อยากไปทะเล อยากถ่ายรูปทะเล ถ่ายรูปกับทะเล อยากถ่ายฟิชอายม้วนที่เก้า อยากใส่เสื้อสีชมพู และอื่นๆ แต่ไม่อยาก ถูกขัง
หรือถ้าถูกขัง แต่มีญาติมาเยี่ยมบ้างก็คงจะดี
ความจริงก็คือ นุชรุ้ว่านุชต้องการอะไรชัดเจน เพียงแต่นุชทำอะไรไม่ได้เลย
เรื่องเรียนมันแค่ข้ออ้างที่หยิบยกขึ้นมาเพื่อเป็นหัวข้อในการบ่น จริงๆแล้วนุชสนุกด้วยซ้ำ
เมื่อวาน ก็มีอารมณ์นี้ขึ้นมา งอแง กับตัวเอง งอแง คนเดียว แล้วก็เล่นโฟโต้ชอป
นุชชอบดูงานของคนอื่น งานสวยๆ เพราะนุชไม่มีหัวด้านศิลปะเลย วาดรูป ไม่เป็นด้วยซ้ำ
วาดหัวใจ เพราะวาดอย่างอื่นไม่เป็นแล้ว ใช้สีชมพูเพราะชอบ
อยากได้ไดอารี่ จะได้เพ้อได้เต็มที่
อยากกลับห้องไปนอน
อยากมีคนโอ๋ เวลาร้องไห้
(อยากทำไรก้อทำไปเห๊อะ)
เจ๋งดี 
